Toen Bart Moeyaert zijn komst naar Dichters in de Prinsentuin toezegde, ging er een gejuich op bij de redactie. Hij stond al jaren op ons verlanglijstje, maar moest steeds verstek laten gaan omdat hij de zomers reserveert voor het schrijven. Dat Moeyaert een bezige bij is, wordt wel duidelijk als je de lijst ziet met nieuw te verschijnen titels van zijn hand. Moeyaerts nieuwe roman Tegenwoordig heet iedereen Sorry komt op 7 oktober uit. Nog voor zijn nieuwe boek zal een bundeling van zijn theaterstukken worden gepubliceerd. Die krijgt als titel We waren klaar. Een nieuwe dichtbundel van zijn hand kunnen we in januari 2019 verwachten.

Lévi Weemoedt

Na een stilte van vijftien jaar verscheen in 2014 weer een nieuwe bundel. De titel Met enige vertraging is kenmerkend voor de ironische poëzie van Lévi Weemoedt. De dichter uit Assen debuteerde meer dan veertig jaar geleden met Geduldig lijden en publiceerde sindsdien zo’n twintig boeken. Na die publicatie volgden er prachtige optredens op festivals als de Nacht van de Poëzie en het Tuinfeest en publicaties in Hard gras. Schrijver Özcan Akyol schreef eens een gedicht van Weemoedt als motto op zijn kamermuur en als je Weemoedt hoort begrijp je dat meteen. Zijn korte tragikomische gedichten blijven direct hangen bij de luisteraar en ze blijven leuk. We zijn blij dat we de beste schrijver van Assen in de Prinsentuin mogen verwelkomen.

Meer namen

Dat er vijftien jaar tussen twee bundels zit lijkt ongebruikelijk, maar het komt vaker voor. Kees Spiering publiceerde de afgelopen jaren regelmatig in bloemlezingen en zijn gedicht Thuis is dankzij de poëtische kussenslopen en het raamgedicht van Plint inmiddels een klassieker, maar een nieuwe bundel liet op zich wachten. In juli verschijnt gelukkig Jij begint, een nieuwe bundel bomvol jeugdpoëzie. Elma van Haren deed ook bijna tien jaar over haar nieuwe bundel. Na Flitsleemte (2009) is er nu Zuurstofconfetti. In 1988 won ze de allereerste C. Buddingh’ – Prijs voor haar poëziedebuut en gedurende haar carrière publiceerde ze ook romans en korte verhalen. Zuurstofconfetti werd afgelopen weekend door het Parool besproken: ‘Geschreven met alle zintuigen wagenwijd open. De bundel gaat over kleine observaties, grote gevoelens en hoe veranderlijk de dingen zijn.’ Dit jaar verwelkomen we ook componist en dichter Rozalie Hirs. Afgelopen najaar verscheen verdere bijzonderheden. Edwin Fagel merkte in Awater op dat bij het ‘openslaan, […] direct een duidelijke stem [begint] te klinken. Een bescheiden, maar heldere stem, die de muzikaliteit (en de semantiek) van de taal optimaal uitbuit’. Nog iets recenter is De olifant van Oostzaan van Erik Bindervoet (foto: Jérôme Schlomoff). Eén lang gedicht dat begint bij bushalte de Kolk waarna er een levendige en verrassende poëtische polyfonie volgt.

Eerder maakten we de komst van Radna Fabias, Dean Bowen, Nicolaas Matsier, Atte Jongstra, Annemarie Estor, Carmien Michels, Else Kemps en Daniël Vis bekend.

Foto Bart Moeyaert: Diego Franssens