Voor wie hongert naar het spirituele of het banale is taal dagelijks brood. Hoe poëtischer hoe voedzamer. Dichters in de Prinsentuin 2010 viert de alledaagse lust naar zinnen die zo vanzelfsprekend in een gedicht passen – huiskamer van de ziel – als IKEA meubilair in een pas gebouwde eengezinswoning.

De festivalbloemlezing Dagelijks Brood. Dichters in de Prinsentuin 2010 verschijnt bij Uitgeverij kleine Uil en wordt gepresenteerd tijdens het openingsfeest op woensdag 28 juli.

Stoelen en kasten verlaten in dozen het woonwarenhuis en glijden met evenveel gemak in de gereed staande stationwagon, als een dichtbundel in de binnenzak van een lammycoat.
Thuis aangekomen wordt het boek opengeslagen – de doos opengemaakt – en reconstrueert de lezer het voorbedachte verhaal: hier echter zonder stap-voor-stap-gebruiksaanwijzing en bijgeleverd imbussleuteltje. Na die klus krijgt het meubel plaats in de huiskamer, het verhaal in de persoonlijke boekenkast – vanaf dat moment onderdeel van de binnenwereld.

Dichters in de Prinsentuin richt de blik in 2010 op het alledaagse karakter van poëzie: het woord als voeding voor de geest, het gedicht als bouwpakket.